Roller coaster

Dat het zeilers bestaan niet altijd over rozen loopt, bewijst wel de volgende nacht. La concha, de baai van San Sebastiaan, ligt open naar het noord westen. Als de wind vanuit het NW waait, komen de golven zo de baai binnen rollen.

Toen we zondag namiddag de baai invoeren, was het beredruk met vele motorbootjes en een enkele zeilboot. De baai ligt vol met meerboeien, in de linkerhoek is een kleine jachthaven met een steiger van wel 25 m. voor bezoekende jachten.

Deze steiger was bezet, zodat we kozen voor een meerboei. Veel ankerruimte is er ook niet in de baai en wordt afgeraden vanwege de vele betonblokken (waar een meerboei aan vastzit) waarvan de bodem mee bezaaid ligt. Onze uitgekozen meerboei, die nog enigszins achter een eilandje lag (en dus wat beschutting geeft) wordt afgewezen door de havenmeester, die rondvaart in zijn bootje. We worden verwezen naar een andere meerboei.
s'Avonds en s'nachts trekt de wind aan. We liggen te stuiteren aan de meerboei. Met korte rukken en halen worden we van de ene naar de andere kant op geslingerd. Het normaal zo heerlijk ruisende watergeluid lijkt nu meer op een stel pauken, waar de paukenist met grote regelmaat zijn energie op botviert. Van slapen komt weinig terecht. s'Morgens zijn we het erover eens dat we dit niet nog een nacht ons laten overkomen. We sluiten aan bij het kleine bezoekerspiertje en liggen weldra met 6 schepen hieraan.

"Wat let je?"

Zondagmorgen aan het ontbijt in de kuip, het is te heet om op ons achterdek te zitten, zien we diverse mensen in de vissershaven (wat in het verlengde van het kleine jachthaventje van Guetaria ligt) zwemmen. Verderop varen er meer kleine bootjes rond dan anders.
Voordat we vertrekken, wil ik nog even een duik nemen aan het strand, wat links van ons ligt. Het is daar zo druk, dat ik rechtsomkeer maak en wil voorstellen om onderweg een baaitje op te zoeken.
Bij de vissershaven is het nog drukker geworden en aan het uiteinde zie ik een grote groep zwemmers staan met zwart-gele badmutsen op. Aan een toeschouwster vraag ik wat er aan de hand is. Vandaag wordt de jaarlijkse zwemevenement gehouden om de baai over te zwemmen van Guetaria naar Zarautz, een afstand van ongeveer 3  km. Er wordt in 4 ploegen gestart, geclassificeerd naar snelheid: de competitieploeg als eerste en de prestatieploeg als laatste. Ik vraag of ik mij nog kan inschrijven, maar die is 2 mnd geleden gesloten. "Echt jammer!" denk ik.
We zien de eerste ploeg starten en binnen 3 tellen nadat de lijn omhoog is getrokken, is het rustige water een heksenketel. Deze mannen (ik heb slecht 2 badpakken gezien) gaan echt hard van start.
Ik stel aan Nico voor om met onze dingky een stukje mee te varen. Nico moppert nog een beetje, zo van "wat zie je daar nu aan?", maar legt toch snel ons bootje in het water, buitenboord motor erop, zwemspullen mee en we zijn net op tijd om de start van de laatste ploeg met de helblauwe badmutsen nog te zien. Nadat de laatste zwemmers ons gepasseerd zijn, we liggen nog in de havenkom van het vissershaventje, verzucht ik weer eens dat ik het zo jammer vind dat ik niet mee kan doen. Nico kijkt mij aan en zegt: "Wat let je?"

Bliksembezoeken

Na Getxo brengen we 2 bliksembezoeken aan Bormeo en Guetaria. Deze laatste plaats wordt ook hier en daar als Getaria gespeld.

Als we de haven van Bormeo binnenvaren, zien we grote meerboeien liggen en een enkel groot vissersschip eraan. We kunnen brutaalweg ook zo'n boei pakken, maar besluiten de havenmeester op te roepen. Die geeft geen gehoor op het VHF kanaal en ook telefonisch blijft het onbeantwoord. We besluiten net als een Fransman, een stukje kademuur te confisqueren. Deze manier van aanleggen is nieuw voor ons. Eerst leggen we vanaf de midden bolder een lijn naar de ijzeren trap in de kademuur. Nico klimt omhoog en ik probeer lange lijnen vanaf het schip naar boven te gooien. Na diverse keren liggen we met echt lange lijnen aan de grote bolders bovenop de kademuur vast, rekening houdend met een waterhoogte verschil van zo'n 4,5 meter als gevolg van het tij.

s'Avonds is het een gezellige drukte in het stadje. Het is vrijdagavond en de lokale bevolking luidt het weekend in met muziek en dans. Een plaatselijke dansschool loopt van kroeg naar kroeg en laat haar kunsten van de Caribische dansen (salsa, merinque en cha-cha-cha) zien. Ik probeer Nico nog over te halen om een pasje mee te doen, maar mijn pogingen lopen op niets uit ... helaas.

Zaterdags' varen we weer een kort stukje naar Guetaria. Volgens een van de pilots mag je dit stadje niet overslaan. Inderdaad is het een heel mooi stadje met ook weer de gebruikelijke gezellige drukte tot s avonds laat. Kinderen spelen tussendoor met elkaar of liggen op straat een tekening te maken. Het lijkt dat er hier veel vrijer met kids wordt omgegaan, minder strakke regels worden opgelegd. We eten een heerlijke gegrilde zeebaars en genieten ondertussen van het uitzicht op zee.

Peluqueria ecologica ... als je haar maar goed zit

Ik waarschuw alvast vooraf .... mogelijk wordt dit een echt 'vrouwenpraatje'.

In een verwoede poging om mijn haar te laten groeien, loop ik al enkele weken in twijfel of ik nu wel of niet een kapper moet gaan bezoeken. Hoe leg je in het Frans of Spaans uit, dat je wel geknipt wil worden, maar er mag eigenlijk niets af (un petit peu? of un poco?) en zal ik die pony nu wel of niet verder laten doorgroeien? (Wat een lastige 'levensvragen'? ) Ik ben al een heel eind, maar de tol die ik ervoor betaal is of hele dagen een pet op of een bus haarlak erin (tip van vriendin). Tel daarbij zon en zeewater op en mijn haar raffelt, klit en breekt. Bij iedere borstelbeurt heb ik het idee dat er meer haar in de borstel zit dan dat er nog op mijn hoofd overblijft.

s'Avonds om 19 uur zie ik in Getxo een aardig zaakje. Hoewel er op de deur staat dat ze om 19 uur sluiten, zie ik ze binnen nog bezig met kapwerk. Een van 2 kapsters spreekt goed Engels en vertelt dat ik de volgende dag geknipt kan worden.

Douchen

In de baai van Gexto en Portugaleze (voorsteden van Bilbao) liggen we enkele dagen voor anker. Dat geeft vrijheid en rust, maar qua voorzieningen ben je op jezelf aangewezen. Soms kan je tegen betaling gebruik maken van de sanitaire voorzieningen van een jachthaven, maar dat is meestal een uitzondering.
Wij hebben aan boord een 40 l. boilertje, die gevoed wordt door 220 V of een klein half uurtje de motor stationair laten draaien.
Een van de ochtenden worden we wakker van een stevige regenbui. Mijn reflex is omdraaien en nog een uurtje doorgaan. Hopen dat het dan overgewaaid is. Helaas is dit niet het geval en besluit om er dan maar dankbaar gebruik van te maken. Douchen op het achterdek. Het ging goed totdat ik helemaal ingezeept stond en de regen overging in zeer geringe miezel. Kon ik nog naar beneden om 't zeep af te spoelen...

Bilbao

Het is weer tijd voor een dagje cultuur. Ik heb een aantal bezienswaardigheden uitgezocht en we bekijken wel hoever we komen. Allereerst bekijken we de hangbrug bij Portugalese. Nico maakt nog een tripje bovenop de brug, ik zie het prima vanaf de onderzijde (ha, ha).
Natuurlijk mogen we het Guggenheim museum niet overslaan. Eerst fotograferen net als iedere andere toerist uitvoerig de buitenkant.

Naar Baskenland

De volgende 2 dagen zeilen we in dagtripjes naar Baskenland en bereiken de hoofdstad Bilbao. Tenminste  ... bijna, want je kunt met een jacht niet tot aan deze stad komen. We ankeren bij de voorsteden Portugelese en Gexto. Onderweg hebben we goed weer en eenmaal ankeren voor een paar uurtjes bij een baaitje, waar ik mijn zwemslagen weer mag oefenen. Nico past natuurlijk op de boot (ha, ha ...).

Daarna hebben we een rustig dagje aan boord door de 3 fronten, die ons passeren en veel nattigheid naar beneden geven. Dit kon niet uitblijven, omdat het steeds warmer en benauwder werd.

We liggen weer voor anker voor de boulevard: echt een moordplekkie. Gaan met de dingky naar de kant bij de jachthaven. Omdat dit een afgesloten stuk is, worden we behendig om over het hek te klimmen en langs de reling te lopen om bij ons bootje te komen. Misschien een beetje omslachtig, maar het geeft wel een veilig gevoel. Hoewel ... als wij het kunnen, kunnen anderen het ook.