Quisterham is op zich niet zo heel bijzonder. We hebben dit plaatsje zo'n 5 of 6 jaar geleden ook eens aangedaan en daarvan is weinig blijven hangen. Maar toch willen we hier graag naar toe. We hebben hier afgesproken met Hans en Susan. Zij zijn de oude eigenaren van onze boot, 6 jaar geleden hebben we hun Sobat Kras gekocht en omgedoopt tot Bai Sait. Zij hebben een andere, grotere boot gekocht en ondertussen een aantal grotere reizen gemaakt. Via hun blog hebben wij hen regelmatig in de gaten gehouden. Omdat we wisten dat ze deze periode ergens in hetzelfde vaargebied zouden rondvaren, heeft Nico aan 't begin van de vakantie contact gezocht.
Het wordt een hartelijk weerzin en binnen no time zitten we bij elkaar te kletsen in de kuip. Natuurlijk komt ook het onderwerp oceaan oversteken/wereld zeilen aan bod. We hebben ondertussen al aardig wat versies van droomreizen gehoord en ook de verschillende manieren, waarop die ingevuld/verwezenlijkt worden. Want niet iedereen kiest ervoor om direct een oceaan over te steken: er zijn diverse varianten op het thema 'langere tijd weg met de boot'. Lengte van de beschikbare tijd, zeilervaring, zelfvertrouwen, het hoe en waar naartoe verschillen nogal eens. Wij vinden het heel inspirerend hoe andere zeilers hierover hun verwachtingen hebben, hoe ze hier invulling aan (willen) geven, wat ze onderweg ervaren en hoe dit dan uiteindelijk uitpakt. Ook wij dubben met de vraag doen we wel of geen rondje Noord Atlantic. En zo ja, wanneer dan? Wachten tot pensionering of juist niet? Of gaan we nog langer en verder weg?
Hans en Susan delen hun ervaringen openlijk met ons en dat zet ons aan 't denken.
Ondertussen worden ons beider schepen uitvoerig bekeken & bewonderd en glijdt de namiddag moeiteloos over in de avond. Na een heerlijk hapje nog op het buitenterras van een plaatselijk restaurantje is het alweer bedtijd, want morgen moeten zij verder de rivier op richting Caen en wij met het tij mee naar buiten richting het noorden.
Een van de geneugten van het zeilen is toch wel om her en der zeilvrienden op te doen, waar het razendsnel mee klikt en je algauw een hele leuke, inspirerende avond mee zit te bomen. Verrassend genoeg blijkt vaak dat er veel meer wederzijdse interesses zijn dan alleen het zeilen.
zaterdag 3 oktober 2015
Tandwielkast problemen
Het ene technische mankement is nog niet opgelost of het volgende dient zich aan. Van wereld zeilers lees je wel eens dat ze vooral bezig zijn met het op orde houden van hun schip (en dus de eigen veiligheid) en ik begin daar nu wel een beeld van te krijgen.
Gistermiddag tijdens het binnenvaren naar Deauville/Trouville 'klapte' de motor uit zijn werkstand. Toch altijd even spannend als je middenin een nauw havenkanaaltje vaart met een fikse stroming. Gelukkig pakte de motor het daarna weer op en konden we veilig op ons plaatsje komen. Nico heeft het middags nog nagekeken en de olie leek vervuild.
Maar de volgende dag, onderweg naar Quisterham, op een afstandje van slechts 15 mijl, hebben we weer problemen. Na wat testjes, wijzen deze toch echt op een kapotte gear box (versnellingsbak). Doordat Nico goede documentatie bijhoudt, kunnen we snel handelen. Een nieuwe gear box wordt bij de Nederlandse firma besteld en opgestuurd naar Frankrijk.
Gistermiddag tijdens het binnenvaren naar Deauville/Trouville 'klapte' de motor uit zijn werkstand. Toch altijd even spannend als je middenin een nauw havenkanaaltje vaart met een fikse stroming. Gelukkig pakte de motor het daarna weer op en konden we veilig op ons plaatsje komen. Nico heeft het middags nog nagekeken en de olie leek vervuild.
Maar de volgende dag, onderweg naar Quisterham, op een afstandje van slechts 15 mijl, hebben we weer problemen. Na wat testjes, wijzen deze toch echt op een kapotte gear box (versnellingsbak). Doordat Nico goede documentatie bijhoudt, kunnen we snel handelen. Een nieuwe gear box wordt bij de Nederlandse firma besteld en opgestuurd naar Frankrijk.
Deauville en/of Trouville
De volgende dag lopen we s' middags Deauville/Trouville binnen. De haven ingang ligt precies in het midden van de beide plaatsen, rechts Deauville en links dus Trouville. Het is echt een Normandische badplaats, waar voorheen de rijke Parijsenaren een 2de huis aan zee hadden. Deauville heeft nog wel de allure van een hautaine badplaats, maar de tand des tijds heeft zijn intrede gezet. Hoewel de uitbaters van de strandtenten daar nog niet van willen weten; een flesje bier kost 6 eurootjes en een sorbet is EUR 12,50. Maar misschien is die wel niet te versmaden. Wij nemen wel een Ola ijsje even verderop.
Nico slentert langs de waterkant terwijl ik nog heerlijk een paar baantjes zwem. Vanwege de stroming zwem ik langs de waterkant en hoop dat Nico mij in de gaten houdt. Tijdens het zwemmen schrik ik, omdat ik 'iets' langs mijn onderbenen voel glippen. Later vertelt Nico dat er een behoorlijke grote vis naast mij opdook. Waarschijnlijk zijn vis en ik van elkaar geschrokken.
s'Avonds lopen we langs het havenkanaal tot het strand van Trouville. Er is hier een verval van ruim 6,5 meter en het havenkanaal droogt voor het grootste deel 2 meter boven de waterlijn op. Met een aluminium hijstoestel wordt er een voetgangersbruggetje neergelaten zodat je voor 50 cent per persoon van de ene naar de andere kant van het havenkanaal kunt lopen. Dat scheelt echt een heel eind omlopen, want het kanaal is zeker zo'n 500 m.
Op het strand genieten we slechts kort van een kopje koffie/thee met uitzicht op zee, omdat we belaagd worden door de muggen.
Nico slentert langs de waterkant terwijl ik nog heerlijk een paar baantjes zwem. Vanwege de stroming zwem ik langs de waterkant en hoop dat Nico mij in de gaten houdt. Tijdens het zwemmen schrik ik, omdat ik 'iets' langs mijn onderbenen voel glippen. Later vertelt Nico dat er een behoorlijke grote vis naast mij opdook. Waarschijnlijk zijn vis en ik van elkaar geschrokken.
s'Avonds lopen we langs het havenkanaal tot het strand van Trouville. Er is hier een verval van ruim 6,5 meter en het havenkanaal droogt voor het grootste deel 2 meter boven de waterlijn op. Met een aluminium hijstoestel wordt er een voetgangersbruggetje neergelaten zodat je voor 50 cent per persoon van de ene naar de andere kant van het havenkanaal kunt lopen. Dat scheelt echt een heel eind omlopen, want het kanaal is zeker zo'n 500 m.
Op het strand genieten we slechts kort van een kopje koffie/thee met uitzicht op zee, omdat we belaagd worden door de muggen.
Hink-stap-sprong
Vanuit Guernsey vertrekken we met stroom mee naar Cherbourg voor een reparatiestop. De accumulator van het watersysteem is kapot en we hopen daar de vervangingsonderdelen te kunnen kopen.
Bij het eiland Alderney loopt de stroom zo hard mee, dat we door het water 6 knopen doen, maar over de grond wel 13,9 knopen afleggen. Dit moet Nico natuurlijk even op de foto vastleggen.
In Cherbourg zijn we ook van plan ook even een tij stop te maken van ongeveer 6 uurtjes, zodat we ook weer stroompje mee hebben als we richting het noorden verder gaan. Helaas hebben ze daar niet de verwachte accumulator en brengt Nico een 'noodverbandje' aan.
Ondertussen is het toch nog goed weer geworden en verdoe ik de tijd met het zonnen op het achterdek.
s'Avonds vertrekken we weer voor een paar uurtjes, omdat we eigenlijk alleen met hoogwater de meeste haventjes van de Seinebaai kunnen binnenlopen.
Onderweg gooien we het visplankje nog een keer uit. De eerste vangst na 15 minuten is 1 behoorlijke makreel. De 2de vangst na nog geen 5 minuten zijn in een keer 5 makrelen. Bij elkaar weer genoeg voor 2 maaltjes.
Met een ondergaande zon en zeer rustig zeetje genieten we van een heerlijk makreel maaltje.
In het donker ankeren we achter een paar rotspunten in het baaitje bij Ile des St. Marcouf. We slapen weer een tij en gaan s'morgens vroeg weer verder.
Bij het eiland Alderney loopt de stroom zo hard mee, dat we door het water 6 knopen doen, maar over de grond wel 13,9 knopen afleggen. Dit moet Nico natuurlijk even op de foto vastleggen.
In Cherbourg zijn we ook van plan ook even een tij stop te maken van ongeveer 6 uurtjes, zodat we ook weer stroompje mee hebben als we richting het noorden verder gaan. Helaas hebben ze daar niet de verwachte accumulator en brengt Nico een 'noodverbandje' aan.
Ondertussen is het toch nog goed weer geworden en verdoe ik de tijd met het zonnen op het achterdek.
s'Avonds vertrekken we weer voor een paar uurtjes, omdat we eigenlijk alleen met hoogwater de meeste haventjes van de Seinebaai kunnen binnenlopen.
Onderweg gooien we het visplankje nog een keer uit. De eerste vangst na 15 minuten is 1 behoorlijke makreel. De 2de vangst na nog geen 5 minuten zijn in een keer 5 makrelen. Bij elkaar weer genoeg voor 2 maaltjes.
Met een ondergaande zon en zeer rustig zeetje genieten we van een heerlijk makreel maaltje.
In het donker ankeren we achter een paar rotspunten in het baaitje bij Ile des St. Marcouf. We slapen weer een tij en gaan s'morgens vroeg weer verder.
vrijdag 4 september 2015
Medieval festival
Ook op Guernsey is het zondags stilletjes. s'Middags bezoeken we eindelijk eens het Cornet Castle, een middeleeuws slot bij de ingang van de haven. Het is er gezellig druk, omdat er een middeleeuws festival wordt gehouden. We krijgen uitleg over de strijdwapens en de uitrusting van de soldaten in die tijd. Enkele heren lopen in deze strijduniformen en geven uitleg hoe er toentertijd oorlog gevoerd werd, vooral de technieken zijn allerminst fijn- en zachtzinnig.
Nico mag ook nog even zo'n beschermend hoofddeksel uitproberen en moet toegeven dat lichtgewicht materiaal nog niet voor handen was.
(foto komt nog).
Nico mag ook nog even zo'n beschermend hoofddeksel uitproberen en moet toegeven dat lichtgewicht materiaal nog niet voor handen was.
(foto komt nog).
An English way of communication
Onmenselijk vroeg (02.00 uur) moeten we vanuit l'Aber Wrach vertrekken om het tij mee te hebben. Maar eenmaal buiten gaat 't heerlijk. We zeilen bijna de hele dag en bespreken nog de mogelijkheid om direct door te gaan naar Cherbourg ipv Guernsey. Het is echter zaterdagavond en we weten dat er op zondag weinig te beleven valt in Franse steden. Dan toch maar even een pintje halen op Guernsey.
In de buitenhaven van Guernsey ligt een zeilboot van het merk Oyster 57,5. Dat is best wel een mooie grote boot van zo'n 17,5 meter. Tussen onze gewone schepen, valt zo'n groot schip op, zeker omdat de mast en de uiteinden van de zalingen (horizontale zijstukken van de mast) verlicht zijn met LED lampjes. Een van die LED lampjes op een zaling is uitgevallen en ik grap al tegen Nico of hij niet even de eigenaar kan waarschuwen dat onze steigerlantaarn wat flauwtjes is.
De havenmeesters van Guernsey varen rond in dingky's en zij wijzen ieder binnenkomend schip een plaatsje aan. Zeker in het seizoen als het druk is, moet er 'aangebouwd' worden: schepen worden aan elkaar, langszij vastgemaakt. En je moet over het voordek van een ander schip om op de steiger te komen.
Zondagnamiddag meert er een 10 m. zeilboot langs de 17,5 m. Oyster aan. De gedistingeerde Engelse oude heer van de Oyster maakt geheel op Engelse wijze duidelijk dat hij niet gediend is van een buurman. Zonder boos te worden, geeft hij overdreven te kennen dat hij eerst op de hoogte gesteld had moeten worden van het feit dat er een andere boot naast de zijne gelegd kon worden. De avond ervoor had hij kunnen zien dat het op alle steigers 2 a 3 rijen dik lag. De betreffende havenmeester haalde zijn schouders op en vertrok zonder een woord erover vuil te maken. De mensen van de 10 m boot hielden wijselijk hun mond en de gedistingeerde heer .... hij drop af en moest genoegen nemen met een voldongen feit.
In de buitenhaven van Guernsey ligt een zeilboot van het merk Oyster 57,5. Dat is best wel een mooie grote boot van zo'n 17,5 meter. Tussen onze gewone schepen, valt zo'n groot schip op, zeker omdat de mast en de uiteinden van de zalingen (horizontale zijstukken van de mast) verlicht zijn met LED lampjes. Een van die LED lampjes op een zaling is uitgevallen en ik grap al tegen Nico of hij niet even de eigenaar kan waarschuwen dat onze steigerlantaarn wat flauwtjes is.
De havenmeesters van Guernsey varen rond in dingky's en zij wijzen ieder binnenkomend schip een plaatsje aan. Zeker in het seizoen als het druk is, moet er 'aangebouwd' worden: schepen worden aan elkaar, langszij vastgemaakt. En je moet over het voordek van een ander schip om op de steiger te komen.
Zondagnamiddag meert er een 10 m. zeilboot langs de 17,5 m. Oyster aan. De gedistingeerde Engelse oude heer van de Oyster maakt geheel op Engelse wijze duidelijk dat hij niet gediend is van een buurman. Zonder boos te worden, geeft hij overdreven te kennen dat hij eerst op de hoogte gesteld had moeten worden van het feit dat er een andere boot naast de zijne gelegd kon worden. De avond ervoor had hij kunnen zien dat het op alle steigers 2 a 3 rijen dik lag. De betreffende havenmeester haalde zijn schouders op en vertrok zonder een woord erover vuil te maken. De mensen van de 10 m boot hielden wijselijk hun mond en de gedistingeerde heer .... hij drop af en moest genoegen nemen met een voldongen feit.
Tijdsbeleving
Een normale vakantieduur is voor ons 3 weken. Nu we echter nog maar 3 wk hebben, lijkt dat zo kort. We zitten halverwege de Bretonse zuidkust en Nico wordt enigszins zenuwachtig. Hij wil mijlen maken. Maar ik wil nog zoveel zien. Ik vertrouw er wel op dat we het redden en vind het daarnaast minder belangrijk om nog dichterbij huis havenplaatsen te gaan bekijken. Die kunnen we ook immers makkelijk in een van de komende jaren doen. Wat mij betreft blijven we hier zo lang mogelijk en gaan dan in een paar grotere etappes naar huis. Maar voor Nico's standpunt valt ook wel wat te zeggen: denk maar aan de 'verwaaidagen'. Dus wordt het een compromis. We maken beiden een lijstje met plaatsen, die we nog willen bezoeken. Wonderbaarlijk staan veel overeenkomsten op.
De eerste week lijkt mijn voorstel meer uit te komen. We hebben genoeg wind, maar steeds tegengesteld en dus wordt het veel kruisen: veel mijlen op het log, maar weinig mijlen richting huis. Na zo'n anderhalve week komt daar verandering in.
De eerste week lijkt mijn voorstel meer uit te komen. We hebben genoeg wind, maar steeds tegengesteld en dus wordt het veel kruisen: veel mijlen op het log, maar weinig mijlen richting huis. Na zo'n anderhalve week komt daar verandering in.
Abonneren op:
Posts (Atom)