3de autodag

s'Morgens is het grauw en grijs, we kijken elkaar aan en onze blik zegt al genoeg. Geen Pico vandaag. We rijden lekker in westelijke richting langs de kust en bezoeken 3 havenplaatsjes. De meeste haventjes zijn namelijk gedeeltelijk droogvallend en we willen graag zien of wij er met ons diep stekend jacht ergens (langs) kunnen liggen of ankeren. Waarschijnlijk zal dat dit jaar niet gebeuren, maar toch wel ergens in de komende jaren. We zijn ondertussen verslingerd geraakt aan dit vaargebied en brainstormen wat af om mogelijkheden te bedenken hoe we een van de volgende jaren hier weer in deze omgeving kunnen varen. De pilots zijn niet altijd up to date, zodat het fijn is als je zelf gezien hebt hoe de locale omgeving eruit ziet voordat je een vreemde haven binnenvaart.
Het wordt een heerlijke dag met hier een kopje koffie, dan een lunch, vervolgens weer een bakkie, een wijntje en weer het warme eten. Wat kan het leven toch eenvoudig zijn!

Van oud ijzer heeft een kunstenaar diverse speeltoestellen gemaakt.

 

 

Picos d'Europa

De volgende dag rijden we weer het binnenland in, nadat we nog even het oude kasteel van San Vicente hebben bekeken.

We rijden naar Fuente De, waar je met een kabelbaan zo'n 750 m omhoog kunt komen en van daaruit wandelingen in de bergen kan doen. Het is al te laat in de middag om nog een dagtocht aan te vangen. Morgen is er volgens de Nederlandse VVV info dame slecht weer voorspelt, maar dat kan boven in de bergen zomaar anders uitpakken. We twijfelen: nu wel of niet boven kijken? Na een ijsje besluiten we toch naar boven te gaan, een tochtje te maken naar de dichtstbijzijnde hut en dan weer terug met de kabelbaan. Als het ons goed bevalt, komen we morgen om 9 uur terug voor een serieuze dagtocht. In de kabelbaan schijnt het erg mooi geweest te zijn. Ik kan het niet beamen, want mijn blik was gericht op de rug van Nico en had twee handen nodig om hem zowel bij z'n schouders als bij zijn broekriem beet te houden. Ik heb nl. hoogtevrees en dat ik in zo'n gondel ben gegaan is al een hele overwinning opzich.

We wandelen anderhalf uur door het ruige landschap. Onderweg komen nog een aantal grote runderen tegen, die midden op het pad blijven staan. Ik ben ook niet zo'n dierenheld en heb weer Nico's steun hard nodig om vooral door te lopen.

Eigenlijk is het de bedoeling om in het historische stadje Potes een hotelletje te zoeken. Maar het is er zo ontzettend druk, dat we er van af zien. En automatisch rijden we richting kust. Het is maar 1,5 uur rijden en door dit mooie landschap ben je er zo.We overnachten in Llanes: lekker lobster gegeten aan de haven, maar stadje zelf is ook weer erg toeristisch.

Tripje binnenland

Inmiddels hebben we gelezen dat het mooiste stukje kustlijn met op de achtergrond het gebergte van de Pictos d"Europa westelijk van ons ligt. Maar we willen ook nog enkele plaatsen oosterlijk aandoen en onze tijd hier is beperkt.
En omdat we ook nog een mooie grot willen bezoeken, huren we voor 3 dagen een auto en gaan 't binnenland in. Tenminste dat was de bedoeling.

We bezoeken als eerste de grotten van El Saploa. Wat een prachtige tocht ondergronds. Behalve de gebruikelijke kleuren wit, rood en groen, zien we zelfs zwarte 'druipers' hangen. Natuurlijk staan er ook nog genoeg omhoog.

Na het bezoek rijdt de auto als vanzelf richting kust. In de pilot (vaargids) stond er een mooi fotootje van het volgende oostelijke havenplaatsje en omdat dit maar 25 km verderop is, besluiten we daar een hapje te gaan eten. Het wordt een uitgebreide fruit de mer schotel in San Vicente de la Barquera. Behalve een heerlijke maaltijd (waar we overigens de rest van de dag genoeg aan hadden), is het ook een schattig havendorpje, waarvan de helft van de haven droogvalt bij eb. Aan de overkant is een strandje en gelukkig heb ik op het allerlaatste moment nog een badpak ingepakt. Afdrogen doe ik met m'n spijkerjasje.
Omdat we geen afscheid kunnen nemen van dit dorpje en het water, boeken we een hotelletje op het uiterste puntje van de haven, zodat we een geweldig uitzicht hebben op het dorp, de haven en de zee.

s'Avonds is er een feest met een 3 uur durende optreden van een grote band met verschillende zangers, dansers, die werkelijk heel veel muziekstijlen ten gehore brengen. Helaas niet allemaal even zuiver, maar ach ... wat geeft het!

Santander

We blijven 2 dagen in Santander, waar we vooral genieten van elkaar en van de stad.

Nog wat leuke kiekjes:

? Hablas espagnol?

s'Morgens vroeg om 4 uur word ik wakker van het ankeralarm. Dit kan je instellen op de kaartplotter, zodat als je buiten een bepaalde limiet komt (buiten een reikwijdte) er een alarm afgaat. Als het anker niet houdt in de grond en gaat krabben (aan de haal gaat) en de boot zich dus verplaatst, word je door zo'n alarm hiervan op de hoogte gesteld. Helaas gaat het ook wel eens voor niets af, want ook nu stond er nog ruim 7 m water onder de kiel.
Ik ga buiten kijken en zien dat het nog steeds gezellig druk is, zonder dat we er last van hebben. Of we slapen goed.

Ook s'morgens zijn we onder de indruk van het uitzicht. Met de dingky (rubberen bijbootje) gaan we naar de luxe jachtclub, waar we uiterst vreindelijk worden geholpen, terwijl ze niets aan ons verdienen. De receptioniste legt ons uit waar we de VVV, bank, bakkerij en supermarkt kunnen vinden. En als we haar toevallig later tijdens haar lunchpauze in de stad tegenkomen, brengt ze ons naar een lokaal restaurantje.

s'Middags bezoeken we het Maritiem Museum, ditmaal met een mooi aquarium, oceanografie en de geschiedenis van de schelpvisserij. En dan is het weer hoogtijd voor een terrasje en s'avonds een pintox (tapas) restaurant. We vervelen ons echt niet!

Aankomst 43 grd 27 min 27 sec Noord, 01 grd 47 min 33 sec West

Wat een blijdschap om weer heelhuids aan te komen en Spanje bereikt te hebben. s'Nachts om 00:15 uur varen we de haven binnen en ankeren vlak voor de boulevard. Daar is het nog steeds gezellig druk. We zijn vooral blij en trots. We kijken onze ogen uit: indrukwekkende gebouwen, overal lichtjes en de Spaanse vlag. Ondanks de vermoeidheid zitten we nog ruim een uur in de kuip te genieten van het geweldige uitzicht.

We hebben de Golf overgevaren en Santander bereikt!!

Samen fietsen

De Belgische dame van gisteravond had ons een fietstochtje rond het eiland aanbevolen. Nico kreunt nog wat, wel 29,8 km. "Nog geen 2 uur ... waar hebben we het over!", verzucht ik. Na een goede lunch stappen we op de fiets en gaan richting de kust. Het kustpad ziet er op het kaartje echt leuk uit, langs het oude fort en diverse kleine baaitjes. Al vrij snel komen we erachter dat het fietspad niet is zoals wij verwachten van een fietspad. Onverhard, vol met kuilen en stenen en soms zo smal dat de doornstruiken onze benen open halen. Ik moet toegeven dat we het rondje eiland niet in 2 uur gaan halen en misschien is een heel rondje ook wel niet zo'n goed idee voor vandaag (of morgen overigens ook niet, maar dat zeg ik er even niet bij).
We willen het oude fort bezoeken, La vieux chateau, maar op het bordje staat: Ouvrier tour les journees seul le samedi. Het is vandaag zaterdag!

Dan proberen we door de spijlers van het fort nog een kijkje naar binnen te doen en bekijken het uitvoerig van buiten.

 

Het vervolg van het fietstochtje wordt toch iets minder ambitieus, we halveren het eiland en nemen regelmatig een stop bij een klein baaitje.